تبلیغات
نماز - شب زنده ‌داریهای حضرت زینب (ع)
جمعه 27 اسفند 1389

شب زنده ‌داریهای حضرت زینب (ع)

   نوشته شده توسط: علی اکبر حسینی آشتیانی    

از برخی تاریخ نگاران دیگر نقل شده كه می‌نویسد: «تهجد و شب زنده‌داری زینب (ع) در تمام مدت عمرش، حتی شب یازدهم محرم، ترك نشد. از حضرت سجاد (ع) روایت شده كه فرمود: در آن شب عمه‌ام زینب را دیدم در جامه نماز نشسته و مشغول عبادت است.
مرحوم بیرجندی در كبریت احمر می‌گوید: از برخی مقاتل معتبر از امام سجاد (ع) نقل شده كه فرمود: عمه‌ام زینب با تمام مصیبتهایی كه بر او وارد شده بود از كربلا تا شام هیچگاه نوافل خود را ترك نكرد.
نیز روایت كرده كه چون امام حسین (ع) برای وداع زینب آمد از جمله سخنانی كه به او فرمود این بود:
«یا اختاه! لا تنسینی فی صلاه اللیل». خواهر جان مرا در نماز شب فراموش نكن.
درباره شب عاشورای زینب (ع) از كتاب مثیرالاحزان از فاطمه دختر امام حسین (ع) نقل شده كه درباره حضرت زینب می‌گوید:
«و اما عمتی زینب، فانها لم تزل قائمه فی تلك اللیله - ای عاشره من المحرم- فی محرابها تستغیث الی ربها، و ما هدأت لنا عین و لا سكنت لنا زفره».
و اما عمه‌ام زینب، پس وی همچنان در آن شب در جایگاه عبادت خود ایستاده بود و به درگاه خدای تعالی استغاثه می‌كرد، و در آن شب چشم هیچ یك از ما به خواب نرفت و صدای ناله ما قطع نشد».
- حضرت زینب (س) در عبادت، شبیه مادرش حضرت فاطمه (س) بود، شبها با تلاوت قرآن و نماز شب سیر می‌كرد و نماز شب آن حضرت هیچگاه ترك نشد؛ حتی در شب یازدهم محرم نماز شب را خواند. امام سجاد (ع) فرموده: «رأیتها تلك اللیله تصلی من جلوس».
دیدم زینب (س) آن شب (شب یازدهم محرم) نشسته نماز می‌خواند. و نیز می‌فرماید: «ان عمتی زینب مع تلك المصائب و المحن النازله بها فی طریقنا الی الشام ما تركت نوافلها اللیلیه».
عمه‌ام زینب با آن آزارها و اندوه‌ها كه به او رسید، در راه ما به سوی شام نافله‌های شب را ترك نكرد. و نیز می‌فرماید: «ان عمتی زینب (س) كانت تؤدی صلواتها من قیام الفرائض و النوافل عند سیرالقوم بنا من الكوفه الی‌الشام و فی بعض المنازل كانت تصلی من جلوس فسألتها عن سبب ذلك، فقالت».
«اصلی من جلوس لشده الجوع والضعف منذ ثلاث لیال، لانها كانت تقسم ما یصیبها من الطعام علی الاطفال لان القوم كانوا یدفعون لكل واحد منا رغیفا واحدا من الخبز فی‌الیوم واللیله».
عمه‌ام زینب هنگامی كه لشگر، ما را از كوفه به شام می‌برد نمازهای واجب و مستحب خود را ایستاده بجا می‌آورد و در برخی منازل نشسته نماز می‌خواند، سبب و علت آن را از او پرسیدم، گفت: نشسته نماز می‌خوانم چون سه شب است بسیار گرسنه بوده و ضعف و سستی مرا در برگرفته، برای اینكه آنچه از طعام و خوراك به او می‌رسید میان كودكان قسمت می‌نمود. چون لشگر به هر یك از ما در روز و شب یك گرده نان می‌داد.
فاطمه دختر امام حسین (ع) نیز می‌گوید: عمه‌ام زینب در شب دهم محرم (شب عاشورا) همه شب را در محراب و جایگاه نمازش ایستاده و استغاثه می‌كرد و از پروردگار كمك و یاری می‌خواست كه بر اثر آه و ناله او هیچیك از ما نخوابیدیم.
گفته‌اند كه امام حسین (ع) در آخرین وداع به خواهرش زینب (س) فرمود: «یا اختاه لاتنسینی فی نافله اللیل».
ای خواهر، مرادر نافله شب فراموش نكن. از دعایی كه از زینب (س) به یادگار مانده است می‌تواند دریافت كه دریای دل او چه امواج مصیتبی را تحمل كرده است؛ و كوهسار ارادة پولادین او در برابر چه توفانهای كوبنده‌ای ایستاده است. با خدای خود می‌گوید: «یا عماد من لا عمادله و یا سند من لاسند له یا من سجد لك سواد اللیل و بیاض النهار و شعاع الشمس و خفیف الشجر و اوی الماء یا الله یا الله یا الله».
ای پناهگاه كسی كه جز تو پناهی ندارد. ای تكیه‌گاه كسی كه جز تو پشتوانه‌ای نمی‌شناسد ای خدایی كه سیاهی شب و سپیدی روز و روشنایی خورشید و صدای آرام درخت و آب برای تو سجده می‌كنند. ای خدا! ای خدا! ای خدا!.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر